"Zrobiłam to, co musiałam, aby przetrwać, moja pani. Ale jestem Starkiem. Zawsze będę Starkiem."

―Sansa do Lyanny Mormont[src]

Królowa Sansa Stark jest najstarszą córką Lorda Eddarda Starka i jego żony, Lady Catelyn, siostrą Robbа, Aryi, Brana i Rickona Starka oraz "przyrodnią siostrą" Jona Snowa; choć w rzeczywistości jest on jej kuzynem.

Początkowo zaręczona z Księciem Joffreyem Baratheonem, następcą Żelaznego Tronu, Sansa udaje się do Królewskiej Przystani w oczekiwaniu na swój ślub, lecz zasadniczo staje się zakładniczką rodu Lannisterów po straceniu jej ojca na podstawie sfabrykowanych zarzutów o zdradę. Pod (czasem nieświadomą) kuratelą Cersei Lannister, Margaery Tyrell i Petyra Baelisha Sansa staje się biegła w polityce i dworskich intrygach, lecz mimo to cierpi.

Nawet po ucieczce ze stolicy i powrocie do rodzinnego Winterfell, znosi dalsze trudy z rąk rodu Boltonów. Po ucieczce z Winterfell z pomocą byłego wychowanka jej ojca, Theona Greyjoya, oraz jej zaprzysiężonej miecza, Brienne z Tarthu, Sansa spotyka się ponownie z Jonem w Czarnym Zamku. Wraz ze wsparciem Wolnego Ludu, rycerzy Doliny i niektórych północnych rodów, we dwoje odbijają Winterfell z rąk Ramsaya Boltona, a Sansa zostaje Panią Winterfell, podczas gdy Jon zostaje ogłoszony Królem Północy.

Niezadowolona z Jona za zrzeczenie się jego tytułu na rzecz rodu Targaryenów, popada w niechęć z królową Daenerys, która odmawia uznania niepodległości Północy w swojej restauracji i dążeniu do Żelaznego Tronu. Po Bitwie o Królewską Przystań i następnym zamachu na Daenerys, Sansa ogłasza Północ niezależnym królestwem i zostaje później koronowana na Królową Północy.