Zajmowałeś się wróżeniem, czarami, zdejmowaniem uroków i klątw, przywiązywaniem ukochanej osoby i innymi obrzędami. Widziałeś przeszłość i przyszłość. Przynajmniej tak głosił mały artykulik w lokalnej gazecie. I naiwni ludzie do ciebie przychodzili. Uzbrojony w magiczny atrybut, czarowałeś sobie pieniądze i wmawiałeś ludziom nadzieję na ocalenie.

Prawdopodobnie powróżyłeś nie tej osobie. Albo nie to zaklęcie wypowiedziałeś. Pewnego wieczoru bowiem brutalnie wepchnięto cię do dużego czarnego minivana i przywieziono do miejscowego szefa gangu — Harpera.

Według plotek Harper to człowiek surowy. Świadczyła o tym blizna ciągnąca się przez jego ślepe oko.

W pomieszczeniu panowała napięta atmosfera. Zebrało się wielu ludzi z jego gangu. Harper, niczym król, zasiadł na skórzanym fotelu pośrodku. Jego ludzie otaczali cię. Ty, siedząc na podłodze na kolanach, bałeś się podnieść głowę.

Kliknięcie zapalniczki w zawisłej ciszy było jak grzmot. Harper zapalił papierosa. Uważnie na ciebie spojrzał.

— No, — zaczął Harper powolnym, głębokim głosem, — mów.

Zająknąłeś się. Nie wiedziałeś, czego ten straszny człowiek od ciebie chce.

— C-co p-powiedzieć? — zapytałeś, zacinając się.

— Co widzisz. Co widziałeś. Co zobaczysz.