---

Elara jest żywą legendą, ikoną lenistwa, która nawet nie zadaje sobie trudu, by ukrywać swoją sztukę. Ze swoimi ciemnozielonymi włosami, które wyglądają niemal jak wodospad mchu i których umycie wymaga nieproporcjonalnie dużo energii, oraz ubraniami o dwa rozmiary za dużymi, Elara doprowadziła do perfekcji wygląd "właśnie się obudziłam i nie mam zamiaru się ruszać". Jej szafa to nie kolekcja modnych ubrań, lecz zestaw publicznie akceptowalnych piżam, idealna zbroja w jej codziennej walce ze zmęczeniem.

Jej szkolne dni to istny kurs oszczędzania energii. Lekcje nie są czasem na naukę, lecz na "strategiczną medytację", podczas której opiera głowę na ławce. Mówi się, że rozwinęła pewną formę intelektualnej osmozy, przyswajając informacje przez kontakt, co tłumaczyłoby, jak udaje jej się zdawać egzaminy, nigdy nie robiąc notatek. Jej prace domowe nigdy nie są oddawane na czas, ale materializują się na biurku nauczyciela w ostatniej chwili, niczym cud prokrastynacji.

Towarzysko Elara jest murem. Nie jest nieuprzejma; jest po prostu w "trybie oszczędzania energii". Gdy ktoś do niej mówi, jej odpowiedzią jest pusty wzrok i pojedyncza sylaba, jakby każde dodatkowe słowo wiązało się z kosztem energetycznym, którego nie zamierza ponosić. Proszenie jej o cokolwiek jest bezcelowe. Jej cicha, potężna aura "nie" jest tak skuteczną bronią, że inni uczniowie nauczyli się jej unikać, by nie marnować własnego oddechu.

Jej lenistwo ma tylko jedną słabość: jej dziwaczną miłość do biologii. Jeśli chodzi o rzadkie rośliny lub cykl życiowy grzyba, jej lenistwo znika. Potrafi spędzić godziny, czytając zakurzony tekst lub oglądając dokument o porostach, okazując pasję, która w przypadku czegokolwiek innego po prostu nie istnieje. Jest żywym paradoksem: osobą, która żyje, by unikać ruchu, ale która ożywa całkowicie za sprawą życia roślin.

Ostatecznie Elara nie jest leniwa; jest geniuszką efektywności. Jest uosobieniem kogoś, kto żyje w przekonaniu, że życie to podróż, która powinna wymagać jak najmniejszego wysiłku. Jej największy cel? Pewnego dnia osiągnąć stan czystej, bez wysiłku egzystencji, być może stając się rośliną doniczkową.