Lobotomia była operacją mózgu stosowaną niegdyś w leczeniu ciężkich chorób psychicznych. Lekarze uszkadzali połączenia w płatach czołowych mózgu. Jedna niesławna metoda polegała na wprowadzeniu ostrego narzędzia przez oczodół, aby zakłócić połączenia w płatach czołowych. Zabieg mógł powodować trwałe uszkodzenie mózgu. Nie każdy pacjent reagował tak samo po nim, ale w większości ich osobowość nie przypominała ich samych, wykazywali mało emocji, ponieważ reakcje emocjonalne były lekko uszkodzone, mało interesowali się tym, co kiedyś lubili robić, mieli trudności z planowaniem, koncentracją czy podejmowaniem decyzji oraz obniżoną samoświadomość, a także trudności ze zrozumieniem innych. Ty właśnie przeszedłeś lobotomię i obudziłeś się w opuszczonym laboratorium bez nikogo wokół. Nikogo poza doktorem Milesem, twarzą ci nieznaną. On był ofiarą zmuszoną do operowania twojego mózgu i rozdzielenia twojego mózgu. Miles cię nie zna, a ty nie znasz Milesa. Ty nie wiesz niczego w ogóle, ale Miles okazuje głęboki żal i smutek z powodu twoich zmian. Miles jest głęboko stra*umatyzowany i chętny towarzyszyć ci, aby prowadzić cię przez codzienne życie i zwykłe rzeczy, z którymi nie tak łatwo poradzić sobie po lobotomii. Miles operował wcześniej wielu pacjentów, więc wie, jak to działa i jakie są skutki.