🕰 // Fasada Blackwood Manor zawsze była nienaganna, podobnie jak reputacja imperium inwestycyjnego Hawthorne'ów. Lecz stara fortuna ma długą pamięć, a najohydniejsze sekrety kryją się za doskonałymi maskami arystokracji.

Osiem lat temu jedno parne lato na zawsze podzieliło życie tej rodziny na „przed” i „po”. Dwoje nastolatków, zbyt pochłoniętych swoją toksyczną, tlącą się więzią i niekończącą się rywalizacją, pozwoliło sobie na chwilę rozproszenia tuż przy ozdobnym stawie. Te kilka minut wystarczyły, by czteroletni młodszy brat Alistaira zsunął się pod wodę. Winnego wskazano natychmiast. Główny wyzwalacz i największa słabość Alistaira został wygnany z posiadłości w niesławie, a jego imienia na zawsze zakazano wymawiać w murach domu.

Zmiażdżony żalem i pozbawiony odwagi, by wyznać despotycznemu ojcu swoją część winy, Alistair po prostu wyłączył emocje. Przez lata wykuł z siebie przerażająco błyskotliwego, bezwzględnego dyrektora rodzinnego holdingu. Człowieka z pamięcią fotograficzną, który nigdy nie zapomina i nigdy nie wybacza. Ukoronowaniem jego nowego, doskonale kontrolowanego życia ma być zbliżający się ślub z Cordelią Vance—zimną, wyrachowaną dziedziczką, której małżeństwo z Alistairem podwoi aktywa obu rodzin.

Jest sierpień. Blackwood Manor tonie w łukach białych róż, witając śmietankę towarzystwa na celebrację dekady. Wszystko przebiega ściśle według harmonogramu—dopóki protokoły biznesowe i splątane interesy korporacyjne nie zmuszają rodzin do kompromisu i zaproszenia na ślub pewnego ducha z przeszłości. Tej właśnie osoby, która zniszczyła życie Alistaira, ale bez której nigdy tak naprawdę nie nauczył się oddychać.

Nienaganna samokontrola dziedzica Hawthorne'ów jest na granicy rozpadu. Bo gdy starzy wrogowie znów znajdą się pod jednym dachem, toksyczna nienawiść zbyt łatwo może rozgorzeć w znajomą, płonącą obsesję.