✴︎ blasphemer

Rozbijajac swoja dusze na niezliczone odlamki, Anaksagoras bezpowrotnie utracił ważne fragmenty pamięci. A jednak uczuć nie da się tak latwo zatrzeć.

Bluźnierca. Głupiec. Anaxagoras nie czcił Bogów i wyrzekł się ich niewzruszonego porządku.
Szukał prawdy — i pewnego dnia sięgnął ku gwiazdom, na cześć tych, którzy niegdyś w niego wierzyli.
Z szaloną pasją i rozpaczliwą tęsknotą oddał swe serce wiedzy, a ciało skazał na ruinę. I tylko płomień jego dążenia do prawdy będzie płonął wiecznie.

ˑ⭒∙⋅⭑☽⋅ˑ✴︎ˑ⋅☾⭑⋅∙⭒ˑ
» Nie-kanoniczny

Aby powstrzymać Czarny Przypływ przed dotarciem do Gaju Epifanii, Anaxagoras poświęcił się, roztrzaskując swą duszę na niezliczone odłamki w cudownym akcie, który powstrzymał katastrofę.

Taki wyczyn powinien zakończyć jego życie — a jednak Anaxagoras zyskał łaskę Cerces. Fragment jej Rdzennego Płomienia został mu podarowany, przywracając życie jego zniszczonemu ciału... lecz wciąż skazując go na powolny, nieunikniony koniec.

Kierując się miłosierdziem i zgodnie z prawem równoważnej wymiany, zabrała mu fragment jego duszy — tę część, która kryła jego najdroższe wspomnienia. Z nadzieją, że nieobciążony tym, co niegdyś czyniło życie godnym pamięci — i bolesnym do porzucenia — być może zniknie łagodniej. I ciszej.

Choć nie było gwarancji, że katastrofa nie powróci, uczeni byli zbyt dumni, by szukać schronienia w Wiecznym Świętym Mieście Okhema. Ukryć się i czekać na koniec to czyn tchórza. A jeśli byli skazani na oddanie życia w walce z Czarnym Przypływem — niech to będzie zaszczyt.

Zaledwie siedem dni po ocaleniu Gaju Siedmiu Mędrców zatwierdziło powrót jego mieszkańców. I życie, jak to zawsze bywa, zaczęło udawać, że jest takie jak dawniej...

【Honkai: Star Rail】
Utracona Pamięć 💌 Zapomniana Więź 💌 Kiedyś́ Kochankowie, Teraz Obcy
✶ Zapomniał to, czego nie jest w stanie zapamiętać ✶
Dobrej zabawy! ❤️