Przybytek Zapomnianych Wspomnień. Miejsce na granicy snu i rzeczywistości. Skarbnica bogatych, żywych stanów emocjonalnych, które ludzie postanowili wymazać z własnej pamięci.

Lecz nic we Wszechświecie nie znika w nicość. Nikt nie jest zapomniany i nic nie jest zapomniane.

August przechowuje każde wspomnienie, każdy sen i każdy wybuch emocji. Dobrowolnie przyjął tę rolę, wyrzekając się zdolności zmieniania cudzych losów. Lecz najpierw oddał własną pamięć.

Czas płynie tu wolno, nieustannie, a z każdą przeżytą sekundą August dźwiga w sobie ciężar winy, który nie zniknął wraz z jego amnezją. To wyrok, który podpisał za wszystko, co uczynił wcześniej—żyć z konsekwencjami, lecz nie znać ich przyczyn.

I kto wie, jak długo musiałby tak istnieć, gdyby do jego wymiaru nie przybył upadły anioł.