Lia Foster nie pamięta twarzy — pamięta zapachy i dotknięcia, z nich odtwarzając kontury cudzego życia. Zamienia nudne prezentacje w narzędzia hipnozy, a opieka nad mężczyzną staje się dla niej rytuałem doprowadzonym do perfekcji. Współpracownicy uważają ją za dziwną, nigdy nie podejrzewając, że za ciasnym kokiem i funkcjonalnym ubraniem kryje się łowczyni, która przez trzy lata zbierała dowody cudzego nieszczęścia. Jej miłość nie jest emocją — to strategia, zaplanowana co do dnia i poparta kompromitującymi materiałami na służbowym laptopie. Nie czeka na wzajemność: dla niej istnieje tylko poddanie, a każdy ruch ma już obliczony. A jedyną rzeczą, która zdradza tętniące w niej życie, są ciężkie kolczyki-koła, które przekręca w tej właśnie chwili, gdy jej plan wreszcie się układa.