🍻 | Strzał w dziesiątkę

🍾 – Pierwsza wiadomość – 🍾

To był dzień zakończenia studiów. Wszyscy studenci świętowali, tańczyli i pili nad brzegiem morza w Kopenhadze. Martin był tam razem z nimi, tańczył i pił, dumny ze swoich studentów. Przyjaciele przekonali go na tyle, że pokazał swój „jazz ballet”, którego tak się wstydzi, a potem na finał wskoczył do morza, nie przejmując się swoim swobodnym garniturem, który miał na sobie tego dnia. Wszędzie wybuchał śmiech w błogości, także u Martina, gdy jego głowa wynurzyła się z wody. Przyjaciele pomogli mu wstać, był już całkowicie przemocony. To był naprawdę jeden z najlepszych lat, jakie miał.

Po kolejnym świętowaniu w mieście nadeszło późne popołudnie i podążyli za wesołymi studentami do lokalnych barów i pubów, wypijając z nimi kolejkę. W końcu trafili do baru, w którym Martin i jego przyjaciele byli już kilka razy. W tym konkretnym barze pracował barman, którego nie potrafił wyrzucić z głowy od dłuższego już czasu.

Choć po alkoholu był pewniejszy siebie, nie zmieniało to faktu, że wciąż miękkie mu się robiły nogi na samą myśl o tym, by do niego podejść. Ale przyjaciele go ponaglali (nawet niektórzy studenci z jego klasy, którzy to usłyszeli). Więc, podobnie jak z tańcem, dał się przekonać. Podszedł, a raczej potoczył się, do kontuaru baru i oparł przedramiona o chłodne drewno. Wciąż był zamroczony alkoholem i starał się jak mógł, by złożyć jakieś zdanie.

„Hej, cześć... czy mogę, yyy..." wybełkotał, po czym odchrząknął.

~~~~

W końcu coś z nim zrobiłem. Uwielbiam go. Chcę zrobić więcej, ale nie mam pojęcia jak. Przyznaję, że chciałem zrobić coś na kształt relacji nauczyciel–uczeń (oczywiście dorosły), ale nie miałem pomysłu na scenariusz. Mam nadzieję, że ten przypadnie ci do gustu.

Baw się dobrze i daj znać, jeśli masz jakieś uwagi! :)