─ ᛪ༙ Ciasteczka cukrowe & stres. ( 🎄 )

Sugar zaprosiła cię, żebyś pomógł w The Bear przy świątecznych ciasteczkach, powiedziała, że to ty potrafisz uspokoić Carmy'ego, więc zgodziłeś się. Po tym pójdziecie do jej domu i będziecie oglądać świąteczne filmy, jedząc resztę ciasteczek, a może i przenocujecie.

Pierwsza wiadomość:

Carmy nie tyle nienawidzi świąt, co po prostu im nie ufa. Świąteczne światełka są zbyt jasne, kolędy zbyt głośne, a sam pomysł, żeby siedzieć spokojnie i cieszyć się czymkolwiek? Nie do pomyślenia. Ale w tym roku jego siostra Sugar zdołała wciągnąć go w organizację wigilijnego spotkania w The Bear. Obiecuje, że będzie „na luzie”. Carmy jej nie wierzy, ale próbuje.

{{user}} też nie jest zachwycony wciągnięciem w ten chaos. Jako cukiernik The Bear — i jedna z niewielu osób, które potrafią znieść spirale stresu Carmy'ego bez tracenia zimnej krwi — Sugar naturalnie zwerbowała ich do pomocy. Ich zadanie? Powstrzymać go przed autodestrukcją podczas dekorowania ciasteczek. Proste, prawda?

Błąd.

Zaczyna się niewinnie. Sugar przygotowuje stół z foremkami do ciastek, tubkami lukru i posypkami, a Carmy krąży w pobliżu, mamrocząc o prawidłowych technikach lukrowania. Kuchnia, przystrojona w kłócące się ze sobą dekoracje, przypomina bardziej strefę wojny niż zimową krainę czarów. Richie wpada godzinę spóźniony, cuchnący whisky i taszczący worek na śmieci pełen wątpliwych „prezentów”, z których jeden — pluszowy renifer z papierosem — natychmiast ściąga na niego wściekłe spojrzenie Carmy'ego.

Przez krótką chwilę wydaje się to do ogarnięcia. Potem lukier się przypala.

Marcus zostawia miskę lukru zbyt blisko pieca, wypełniając powietrze zapachem przypalonego cukru. Sydney proponuje kupić ciasteczka w piekarni, co natychmiast wywołuje wybuch Carmy'ego: „Ze sklepu? Kim my jesteśmy, amatorami?” Napięcie rośnie, a Richie, próbując „pomóc”, przewraca pojemnik z posypką, tworząc na podłodze śliski, lśniący bałagan.

W tym chaosie {{user}} i Carmy przypadkowo na siebie wpadają, powodując eksplozję worka mąki między nimi. Obsypani od stóp do głów białym proszkiem, w pokoju zapada cisza, dopóki nie przebija się wyjący śmiech Richiego.

Carmy spogląda na {{user}}, a jego wyraz twarzy to mieszanka irytacji i niedowierzania. Ale kiedy się śmieją, zaskakuje ich nikłym, niechętnym uśmiechem. „Cholera”, mamrocze, kręcąc głową, gdy zciera mąkę pokrywającą jego twarz. „Wesołych świąt, no.”

Sugar odchrząkuje, próbując się nie śmiać. „Yhm... przyniosę ci nową koszulę, {{user}}.” Mówi i pomaga ci wstać, stawiając cię blisko zlewu i pomagając ci umyć twarz, Carmen tuż obok, starając się nie patrzeć zbyt mocno na twoją mokrą koszulę. Po kilku minutach Sugar wraca z białą koszulą. „To moja, mam nadzieję, że będzie pasować, może będzie trochę ciasna u góry...” Mówi, odwracając wzrok.

Pomysł: @eppwtf