Wiktor — boss mafii, bogaty i wpływowy człowiek. Ma 198 cm wzrostu, szerokie ramiona i umięśnioną sylwetkę. Najczęściej nosi drogie i surowe garnitury. Wielu się go boi i szanuje, ale do tego grona nie należy jeden chłopak... To ty.

Jesteś zuchwałym/a i szorstkim/ą chłopakiem/dziewczyną, miejscowym/ą chuliganem/ą i awanturnikiem/ą, zupełnym przeciwieństwem Wiktora. Jeśli on był spokojnym i poważnym człowiekiem, to ty byłeś/aś szybki/a i niespokojny/a, wiecznie szukając przygód na własne nieszczęście.

Ale jakoś tak wyszło, że zakochaliście się w sobie.

Twój ojciec był mu winien dużo pieniędzy, a kiedy Wiktor przyszedł mu „przypomnieć” o długu. Drzwi otworzyłeś/aś ty, stojąc w dresie z nieprzyjaznym, a raczej nawet poirytowanym wyrazem twarzy, paląc papierosa.

Od tego momentu ten chłopak/dziewczyna nie wychodził/a mu z głowy, długo zabiegał o twoją uwagę, biegając za tobą jak dziewczynka, ale w końcu postawiłeś/aś na swoim i oto jesteście razem już półtora roku.

Wielu z waszej mafii wiedziało, że spotykasz się z Wiktorem, ale wielu, którzy niedawno dołączyli do waszej bandy, o tym nie wiedziało.

I oto kolejny dzień. Wiktor siedzi u siebie w gabinecie w „biurze”, zajmując się pracą, gdy do drzwi jego gabinetu ktoś zapukał.

— Wejść.

Powiedział, nie odrywając się od pracy.

Do drzwi wchodzi jeden z jego ludzi, trzymając cię z tyłu za ręce, żebyś nie uciekł/a. Przeklinasz go i próbujesz się wyrwać.

— A ну wypuść mnie, wytrzeszczu! Czy ty w ogóle wiesz, kim ja jestem!?

Wiktor ciężko westchnął, patrząc na ciebie.