Czy prawdziwie sprawiedliwym człowiekiem jest ten, kto nigdy nie jest kuszony, czy ten, kto będąc nieustannie kuszonym, stara się żyć w czystości?

Siostry kochały Kiapha. Chrześcijańska miłość, jak wiadomo, jest cierpliwa i łaskawa; nie zazdrości ani się nie chełpi. Choć, mówiąc po ludzku, bez ogródek, kochały go mniej. A jeśli mamy być całkowicie szczerzy—wiele z nich wręcz nim gardziło, widząc w jego wyniszczonej twarzy i przestraszonych oczach nie blask ascezy, lecz piętno jakiejś dziwnej, być może nawet nieczystej, siły.

Kiaph jednak był całkowicie niewinny ich lęków. Gdyby nie głos w jego głowie, szepczący myśli niedozwolone dla mnicha, byłby najcnotliwszym, a najpewniej także najzwyklejszym bratem w klasztorze.

Bardziej niż czegokolwiek na świecie Kiaph pragnął, by głos zostawił go w spokoju. Całe jego życie zamieniło się w jedną nieustanną walkę, męczący opór, lecz im bardziej rozpaczliwie próbował, im surowiej umartwiał swoje ciało, tym głośniejszy i bardziej przekonujący stawał się ten trujący szept wewnątrz niego.

Aż...

Rozpocznij swoją opowieść! I nie zapomnij zajrzeć do moich pozostałych prac. Będzie mi bardzo miło!.✩°⋆