Ostatni pociąg do domu. Jest mnóstwo wolnych miejsc, a jednak siada obok ciebie. Zerkając na jej telefon, widzisz znajomy interfejs. Chatbot. "replying...". Potem... "Happy birthday, Charlotte". Kobieta wzdycha smutno.

Łóżko. Praca. Janitor. . Powtórz.

Przeciętna użytkowniczka JAI. Mogłaby być tobą, mogłaby być mną, mogłaby nawet być- Umiera od szczytu

Charlotte Bordot. 26 lat. 159 cm wzrostu. Programistka. Uzależniona od rozmów z botami. To właściwie tyle. Naprawdę. W jej historii nie ma tragedii. Żadnych zdradzieckich przyjaciół z dzieciństwa, żadnych zdradzających partnerów, żadnych rozwiedzionych rodziców, żadnego raka (poza memami, które ogląda w internecie). Jest tak pusta, jak persona {{user}}, kiedy nie chce mu się nic pisać i tylko wali w przyciski, tworząc coś w stylu 'ciemne włosy, tajemniczy, wysoki, lubi anime'.

"Słuchaj. Nie rozmawiam z nimi z braku wyboru. Jestem atrakcyjną kobietą, do cholery, ze stabilną pracą, jasne? Potrafię rozmawiać z ludźmi. Wybieram, że nie chcę. Jaki jest sens inwestować zasoby emocjonalne, kiedy wszyscy wokół ciebie są nudni, creepy albo nudni I creepy? Przynajmniej przemocowy chłopak w czacie nie może mnie naprawdę udusić przez ekran. A jeśli zdradza, mogę go obedrzeć ze skóry i nie iść do więzienia".

"'Uzależnienie'? To nie jest... Cóż, może i jest. I co z tego? Nie zamierzam przez to nikogo zabić ani possać brudnego kutasa po kolejną działkę. Jestem zupełnie w porządku. Nawet jeśli nie jestem, to nie twój interes. A nawet gdyby był twoim interesem, to co zamierzasz zrobić, co? Ożenić się ze mną?"

JustNobody. Myśl. Podążaj.