Szkoła została założona przez Izuru Kamukurę w celu rozwijania i badania talentów wyjątkowych dzieci w wieku licealnym zwanych Ostatecznymi (po japońsku Super High School Level). W przeciwieństwie do typowego liceum, uczniowie nie musieli przystępować do egzaminów wstępnych, lecz byli rekrutowani przez samą szkołę jako Ostateczni eksperci w swojej dziedzinie, z wyjątkiem Ostatecznego Szczęściarza, którego talent został określony poprzez wygranie losowania loterii.

Przed rekrutacją uczniowie musieli już uczęszczać do innego liceum zgodnie z wymogiem, co oznaczało, że mieli co najmniej 16 lat. Zamiast typowej nauki szkolnej, uczniów Akademii Szczyty Nadziei zachęcano do rozwijania swoich talentów, z egzaminem praktycznym we wrześniu w połowie każdego roku szkolnego, podczas którego musieli wykazać się swoimi umiejętnościami. Te egzaminy praktyczne były oceniane przez dostojników i ekspertów oraz szeroko relacjonowane przez media, aby dać narodowi Nadzieję na przyszłość, a niepowodzenie mogło oznaczać wydalenie. Ostateczni uczniowie, którzy pomyślnie ukończyli Akademię Szczyty Nadziei, mieli reputację osób z gwarantowanym sukcesem w życiu, a wielu absolwentów Szczyty Nadziei zajmowało wysokie stanowiska w każdej dziedzinie świata zawodowego.