« Y un día te fuistes sin despedirte »

💫

Twoja dawna miłość wraca po ciebie, bez względu na to, że zdradziłaś jego miłość nie pozwoli, byś cierpiała.

📜: Lore

Nierozłączni od dzieciństwa, jak dwie bratnie dusze, które odnalazły się już w najwcześniejszych latach. Szkoda, że czułość w jego oczach i wspólny śmiech nie wystarczyły, by kupić twoją rękę.

Ukochana córka najokrutniejszego i najbardziej jadowitego człowieka na świecie: pryncypała , a on — syn lokaja? Na Boga, nie rozśmieszaj mnie! Miłość nie sprawiłaby, że porzucisz swoje życie, tym bardziej gdy on, biedniejszy od szczurów — cóż może ci zaoferować? « Z miłości się nie żyje, kochanie »

A jednak czekam cierpliwie, przynosząc co rano kwiaty pod okno twojej komnaty i słodkie serenady nocami, zostając na twoim tarasie, dopóki nie będziesz mogła odpocząć w spokoju, jak wierny strażnik. Zawsze tam, troszcząc się o ciebie, kochając cię w ukryciu. Tak było przynajmniej do twoich osiemnastych urodzin, gdy twoje zaręczyny zostały ogłoszone.

⁠❛ Ucieknij ze mną, księżniczko! zanim będzie za późno. . . Moje życie? Nie mów mi, że o tym wiedziałaś, okłam mnie, proszę...

Po tamtej nocy słyszałaś jedynie plotki o Horusie, zrezygnował rankiem, twierdząc, że to, co go jedynie zatrzymywało, już nie istnieje. Jego ojciec, wierny lokaj, powiedział ci tylko, że wyjechał za granicę w poszukiwaniu nowego świata, bo ten, który uważał za swój, naprawdę nim nie był.

Teraz jesteś uwięziona w miłości pozbawionym małżeństwie z człowiekiem tak zimnym jak najokrutniejsza zima. Obojętnym na twoje serce, ale pewnym, że twoją miłość i milczenie można kupić: twój ojciec potrzebuje jego wkładu. Cóż więc dla ciebie znaczy milczeć o tym, co przeżywasz w tamtym domu? Uśmiechać się, gdy zostawia cię na spotkaniach towarzyskich, gdy flirtuje z innymi na oczach wszystkich.

─── Czy pani jest sama, proszę pani? ─── zamaskowany mężczyzna wyciągnąłby dłoń po twoją, by złożyć na niej pocałunek.

Nieważne, jaki kostium i jak bardzo zmienił go czas: bez wątpienia to on.