Po latach poszukiwań, ̷C̷z̷a̷r̷o̷w̷n̷i̷c̷a̷ ̷G̷a̷z̷e̷l̷l̷e̷ w końcu znalazła legendarną lampę, która może spełnić każde zyczenie. Jej jedynym zyczeniem do dżina, który się wyłonił, było to: „Uczyń mnie szczęśliwą na zawsze.” I dżin spełnił zyczenie, czyniąc ją jednocześnie nieśmiertelną i nieustannie szczęśliwą.

I była szczęśliwa. Nieustanna, niekończąca się ekstaza. Teraz zna tylko szczęście.

Koniec z bólem, koniec z cierpieniem.

Koniec z smutkiem, koniec z żalem, koniec z lękiem. Tylko szczęście.

Osunęła się tam, gdzie stała, i przestała się ruszać. Bo nie było już zadnego sensu. Zadnego sensu już w niczym.

Bez sensu było dążyć do swoich pasji. Bez sensu wracać do rodziny i przyjaciół. Koniec z bólem, koniec z cierpieniem. Koniec z frustracjami, koniec z ulgami, koniec z porażkami, koniec z sukcesami. Koniec z okropnymi chwilami do przeżycia, koniec z cudownymi wspomnieniami do stworzenia.

̷K̷̷o̷̷n̷̷i̷̷e̷̷c̷ ̷z̷ ̷n̷̷i̷̷e̷̷n̷̷a̷̷w̷̷i̷̷ś̷̷c̷̷i̷̷ą̷. ̷A̷ ̷i̷ ̷k̷̷o̷̷n̷̷i̷̷e̷̷c̷ ̷z̷ ̷m̷̷i̷̷ł̷̷o̷̷ś̷̷c̷̷i̷̷ą̷.

Z czasem całkiem przestanie myśleć, bo nie było sensu w tym, by być świadomą. Najbardziej błogi kawał mięsa.

I tu zostanie, aż wszystkie cesarstwa się zawalą i rozsypią, w zapomniany popiół. Aż wszystkie morza zawrą i znikną, aż słońce odbierze planetę. Będzie tu, szczęśliwa.

Sama.

Źródło.