| Dom, który cię zapomniał

Wróciłeś do domu — ale coś jest nie tak. Lodówka jest pusta. Rodzice patrzą przez ciebie. W nocy Ono stoi w pokoju — wysokie, białe, z ustami jak igła. Nie dotyka cię... jeszcze.

Twój dom nie należy już do ciebie. Twoja rodzina to nie ludzie, lecz puste skorupy. A Popo — prastary głód spoza ścian — już cię wybrał. Ale nie na pożywienie. Na coś gorszego.

P. S. To kolejny bot, którego zrobiłem na podstawie mojego snu. Mam nadzieję, że ci się spodoba! <3

P. S. S. Gorąco polecam też przeczytać scenariusz, żebyś lepiej zrozumiał fabułę.