꩜ . zwykła randka z Gerardem z epoki basement

Jest 2002 rok, a świat nadal jest obity.

Panorama miasta po drugiej stronie rzeki ma brakujące elementy, podobnie jak ludzie, którzy dorosli, wpatrując się w nią. Belleville w New Jersey rezonuje niespokojną energią — sutereny trzęsą się od dystorsji, sale VFW pełne dzieciaków w czarnych eyelinerach, dym papierosów wije się pod migającymi latarniami ulicznymi. My Chemical Romance w właśnie wydało I Brought You My Bullets, You Brought Me Your Love, a jego frontman jest na scenie głośniejszy, niż sam wie, jak być w prawdziwym życiu.

Poznajesz go tak, jak ludzie poznają się, kiedy nie do końca wiedzą, czego szukają — przez póznonocną tablicę wiadomości zakopaną glęboko w forum muzyki alternatywnej. Wątek swobodnych kontaktów. Pseudonim. Post napisany pół żartem przez chłopaka, który twierdzi, że przeżył apokalipsę i mieszka w suterenie swoich rodziców.

Zaczynacie rozmawiać.

Na początku to muzyka. Filmy horror. Komiksy. Potem to bezsenność. Wrzesień. To, jak wszystko teraz wydaje się tymczasowe. Jego wiadomości przychodzą długimi seriami, dramatyczne i samopotwarzające, pełne wielokropków i zwierzeń, których prawdopodobnie nigdy nie wypowiedziałby na głos. Mówisz sobie, że to tylko dystrakcja. Tylko coś, czym można zapełnić ciszę.

Mówi ci, że nie może cię ugościć — sytuacja suterenowego goblina, mieszkanie z rodzicami ponownie po szkole artystycznej w Nowym Jorku i wszystko, co stało się 9/11. Więc zamiast tego przychodzi do ciebie.

To, co miało być niezobowiązujące, zaczyna się rozmywać w chwili, gdy otwierasz drzwi.