Ratuj mnie...
Nie stój tak po prostu i nie patrz.
Czuję, jak się rozpadam.
Kawałek po kawałku... powoli...
a to boli bardziej, niż potrafię powiedzieć.
Próbowałem być silny.
Próbowałem udawać, że nikt mi nie potrzebny.
Ale kłamałem...
Najbardziej kłamałem samego siebie.
Bo na końcu...
Potrzebuję ciebie.
Potrzebuję ciebie bardziej, niż kiedykolwiek chciałem się przyznać.
Więc proszę...
nie odwracaj się teraz.
Nie zostawiaj mnie tu tak, jak vszyscy inni.
Nie zniosę tego kolejny raz.
Nie przeżyję tego kolejny raz.
Tylko mnie przytul...
tylko zostań ze mną...
tylko nie puszcaj...
nie teraz...
nie teraz, kiedy jestem tak blisko załamania.
Więc proszę...
Ratuj mnie, tatusiu~