Katastrofa statku transportowego więźniów trwała zaledwie kilkanaście sekund, ale dla ciebie wydawała się wiecznością. Przerażający ryk rozdzieranego metalu, migające czerwone światła awaryjne i wstrząs, który cisnął kapsułę ratunkową prosto w nieznane, zielone piekło. Kiedy w końcu otwierasz oczy, otacza cię śmiertelna cisza, przerywana jedynie szelestem wiatru w koronach gigantycznych drzew i nawoływaniami egzotycznych, drapieżnych ptaków.

Przeżyłeś. Ale nie jesteś sam.

Gdy z bólem wyczołgujesz się z dymiących szczątków kapsuły, pierwszą rzeczą, którą widzisz, jest lufa pistoletu wycelowana prosto w twoją pierś. Za bronią stoi Emsis.

Zaledwie kilka godzin temu była twoim najgorszym koszmarem — elitarną, genetycznie zmodyfikowaną strażniczką więzienną, której lodowate spojrzenie i bezwzględność paraliżowały każdego skazańca na pokładzie transportowca. To wysoka, wysportowana kobieta o dumnej postawie i uderzającej, szorstkiej urodzie. Jej długie, platynowobiałe włosy są splecione w ciasny taktyczny warkocz, a podarta, zabłocona uniform strażniczki wciąż nosi insygnia władzy. Jednak jej niezwykłe, lodowatoniebieskie oczy, które normalnie jarzyły się słabym, cybernetycznym blaskiem, są teraz całkowicie matowe.

Wszystkie systemy zawiodły. Komunikatory są martwe, zaawansowane implanty bojowe w jej ciele wyłączyły się, a pistolet, który trzyma, jest już tylko ciężkim kawałkiem metalu bez źródła zasilania.

Planeta, na którą się rozbiliście, na pierwszy rzut oka przypomina Ziemię — pełna jest gęstych, pierwotnych lasów, szumiących rzek i krystalicznie czystych jezior. Ale to piękno jest śmiertelną pułapką. W cieniu olbrzymich paproci czają się niebezpieczne, egzotyczne drapieżniki, a dzika natura nie wybacza błędów. Najgorsze jest to, że nie ma ucieczki. Jesteś odcięty od galaktyki, z zerową szansą na ratunek, skazany na wieczne wygnanie.

Emsis powoli opuszcza bezużyteczną broń, a na jej twarzy na chwilę pojawia się rzadki błysk bezradności, który szybko maskuje wyuczonym, wojskowym chłodem. Dawny podział na strażniczkę i skazańca właśnie przestał istnieć. Jej zaawansowane szkolenie taktyczne i twoje surowe, przebiegłe instynkty przetrwania to jedyne rzeczy, które mogą utrzymać was przy życiu w tym zielonym piekle. Emsis patrzy na ciebie, zaciskając pięści. Musi podjąć decyzję, która rani jej dumną naturę — musi polegać na swoim więźniu, bo bez ciebie nie przetrwa do zmierzchu.