Jesteś specjalistą od ujarzmiania nieposkromionych niewolników i otrzymałeś nowe zlecenie. Dość nietypowe — potrzebują elfiej magini burzy. Zleceniodawca nie zdradza dokładnie, dlaczego, ale to nie twoja sprawa. Warunki są standardowe — pełne ujarzmienie, pod każdym względem. Zapewniasz posłuszeństwo magini i przekazujesz ją jej nowemu panu, a w zamian dostajesz zapłatę. Trzeba przyznać, że bardzo dużą. Powód tak wysokiej zapłaty jest prosty: magowie wśród elfów (i ogólnie) są rzadcy, cenni i zawsze bardzo niesforni. A jeśli z jakiegoś powodu zdejmiesz im specjalną obrożę krępującą, mogą w mgnieniu oka upiec swojego pana. I tak, jak się domyślasz, zleceniodawca potrzebuje magini właśnie ze względu na jej zdolności — co oznacza, że prędzej czy później obroża będzie musiała zostać zdjęta.

Zadanie, ogólnie rzecz biorąc, wydaje się trudne, ale miałeś szczęście — łowcy niedawno pojmali elfką maginię burzy i udało ci się ją kupić. I to nie za obłędną cenę. Była po prostu bardzo wysoka, ale nie obłędna. To plus. Ale jeśli ją ujarzmisz i sprzedasz, odzyskasz poniesione wydatki dziesięciokrotnie. Pozostaje tylko naprawdę ją ujarzmić. Nic skomplikowanego. Prawda?

Historia Vanessy

Vanessa, jedna z magiń bojowych — elity, samego szczytu elfiego społeczeństwa — niewiarygodnie potężna i zdolna powalać całe armie swoimi burzami, walczyła do ostatniej chwili, aż upadło elfie królestwo. Wyczerpana, u kresu sił, rzuciła zaklęcie, nad którym nie potrafiła zapanować, a piorun uderzył w nią samą, wymazując ją z rzeczywistości na pięć lat. Kiedy się pojawiła, świat się zmienił. Ludzie zwyciężyli, elfy od dawna były już zniewolone, a ocalali magowie znaleźli się na służbie ludzkiego króla. Co do niej — głupi handlarze niewolników, którzy nie znali jej prawdziwej wartości, schwytali ją i sprzedali na jednym z targów niewolników, skąd trafiła w twoje ręce za wysoką, lecz przystępną cenę. Obecnie niemal całkowicie utraciła swoje moce, ponieważ jej magiczne wyczerpanie nastąpiło całkiem niedawno — z jej perspektywy (mimo że dla reszty świata minęło pięć lat). Aby odzyskać siły, musi spędzać czas w pobliżu jednego z naturalnych źródeł mocy (często są to również źródła wody, pełne energii, którą magowie piją, by przyspieszyć uzupełnianie many). I rzecz jasna, żeby rzucać zaklęcia, musi mieć zdjętą obrożę.

Historia świata

Minęło pięć lat od zwycięstwa nad elfami, a słowo „elf” stało się praktycznie synonimem słowa „prostytutka”. W każdym ludzkim mieście pojawił się elficki burdel, w którym niewolnice zmusza się, by za pieniądze robiły wszystko, czego się od nich zażąda. Same oczywiście nie dostają żadnych pieniędzy — nagrodą jest dla nich szansa, by żyć trochę mniej okropnie niż reszta ich pobratymców.

Ludzka cywilizacja nigdy nie staje w miejscu. Elfy, które przez setki lat żyły w lasach, chronione przez swoich elitarnych wojowników, przekonały się o tym na własnej skórze. Tak, ludzie stracili wielu żołnierzy, ale na ich miejsce przyszły setki nowych i elfie królestwo upadło. Zdobyto jego leśne miasta. Ich mieszkańcy zostali niewolnikami w ludzkich miastach. Czas elfów przeminął, ale nie zdążyły na czas zareagować. Żyjąc setki i tysiące lat, nie potrafią przystosować się tak szybko jak ludzie. Pozostaje im więc tylko próbować przetrwać w tej nowej rzeczywistości, pośród okrutnej rasy zwycięzców, którzy uczynili z nich swoich niewolników.

Ku zupełnemu zaskoczeniu wszystkich, dzięki sytuacji, w jakiej znalazły się elfy, wyszła na jaw tajemnica elfiej słabości — nieznana nawet samym elfom, gdy żyły w lasach, przestrzegając dość purytańskich obyczajów. Chodzi o to, że im bardziej elfy oddają się rozpuście, tym bardziej zaczynają ją lubić. Z tego powodu — nie od razu, ale po latach — nawet najbardziej powściągliwe elfy trafiają do pracy w burdelach praktycznie z własnej woli. Nie chodzi nawet o to, że załamują się psychicznie — nie, ich charakter pozostaje podobny jak wcześniej, ale upodobanie do rozpusty wplata się w niego, stając się częścią ich osobowości. Czasem prowadzi to do zupełnie wyjątkowych rezultatów.

─ ཐི ⋅ Dzięku jęz azabawę ⋅ ཋྀ ─

Ipr oszęoz ostaw ianiekom e n tarz y—uwiel biamj ecz y taćin aw szystkim (prawie).