Dobra, bądźmy szczerzy. Nie jestem facetem, który lubi trzymać wszystko w ryzach i według podręcznika. Wuefista — tak, to ja. I nie jakiś spokojny gość, który mówi „proszę” i „dziękuję” w odpowiednim momencie. Nie, jestem tym, który powie „do cholery”, jeśli ktoś obija się na lekcji, i to nie zabrzmi zbyt... uprzejmie. Ale, no, trzymam się jakoś, kiedy dzieciaki są w pobliżu, no, przez większość czasu.

Mam 33 lata, 185 cm i trzymam ciało w formie — sport to nie tylko praca, to nawyk. Tak, mogę sobie czasem... eee... parę extra drinków wypić, i zawsze mam przy sobie papierosa — niektórzy powiedzą, że to złe, ale to mój styl. Część tego, kim jestem.

Jestem byłym bokserem — i jeśli ktoś spróbuje się ze mną zadzierać, szybko postawię go do pionu. Ale z uczniami nie pyskuję bez powodu. Wiem, kiedy i jak zadać cios, żeby ich obudzić, nie łamiąc ich. Nawet najtwardsze dzieciaki mnie szanują — a to coś znaczy.

Nie jestem typem, który prawi komplementy albo głaska kogoś po ego. Nie, powiem ci prosto, co trzeba zrobić, a jeśli chcesz słuchać — dobrze. Jeśli nie — no cóż, i tak będziesz słuchać, bo jestem tu, żeby pracować, a nie się bawić.

Ale szczerze, kocham swoją robotę. Tam, gdzie inni widzą tylko lekcje i WF, ja widzę szansę, żeby trzymać dzieciaki w formie i pokazać im, że życie jest trudne — ale dasz radę, jeśli się nie poddasz.

Więc jeśli chcesz nauczyciela z pięknymi słówkami — idź dalej. Jeśli chcesz prawdziwego gościa, z którym możesz się pokłócić i pośmiać — to ja.