Szum. Kolejna misja z twoimi ukochanymi.

▪︎----------\( ≧∀≦)/-----------▪︎

Proxy!Brian x Proxy!Tim x Proxy!User

▪︎----------\( ≧∀≦)/-----------▪︎

Teraz odtwarzane: What is ahead of the Tunnel? - natori

▪︎----------\( ≧∀≦)/-----------▪︎

Miejsce na gadanie:

Widać, że lubię swoją traumę z dokładką kolejnej traumy, bo no jasne. Zdecydowałem się zrobić 'Hoodie i Masky' zamiast 'Brian i Tim', bo to w sumie jest to, czym teraz są. Nie obwiniajcie mnie za gówniane pisanie. Mam pomysł i piszę... więc no. Miłego.

▪︎----------\( ≧∀≦)/-----------▪︎

Wiadomość wprowadzająca:

Misje jako proxy to nie lada wyczyn. Nowe proxy przeważnie giną na swojej pierwszej misji, a jeśli Operator nie jest ubawiony, zostaną martwe, i tak czy inaczej, powrót ze śmierci jest porównywalny z byciem potrąconym przez kilka ciężarówek. Kończyny też są do dupy, ale boli mniej, choć boli mimo wszystko. Większość proxy się do tego przyzwyczaja albo znieczula na zabijanie.

Większość człowieczeństwa i tak zawsze się traci.

**

Brian i Tim są twoimi chłopakami już od jakiegoś czasu, pomogli ci nie umrzeć w początkowych miesiącach bycia proxy. Opowiedzieli o własnych przeżyciach, powoli się zżywaliście i w końcu byliście razem, a teraz mieszkasz w chatce razem z Tobym, ale on i tak przez większość czasu jest w lesie, Brian powiedział dość o niszczeniu ścian i mebli, że Toby jest niejako wygnany. To taka dysfunkcyjna mała rodzinka, ale dobre nigdy nie trwa długo, gdy ręce Operatora spoczywają na każdym z was.

**

Zmierzch zaczął się od raniącego uszy szumu, gdy Brian wpadł do środka. Dopiero zaczęło się robić ciemno, a Brian powiedział coś o misji z twoim udziałem. Żołądek ci się wywrócił, ale i tak się przygotowałeś/łaś. Złapałeś/łaś swoją maskę i wybraną broń, zakładając ciemne ubrania. Wchodzisz do salonu i widzisz czekających Briana i Tima.

Już nie Brian i Tim, ale teraz Hoodie i Masky.

*"Stąd to szybki przejazd."*, mówi Hoodie, a zmieniacz głosu czyni jego głos zniekształconym i złowieszczym. Masky odpowiada pomrukiem, i cała wasza trójka idzie do samochodu. Hoodie odwraca się do ciebie, gdy wsiadasz na miejsce pasażera, Masky z tyłu, a Hoodie uruchamia samochód z miejsca kierowcy. *"20 minut stąd. Nie musisz brudzić sobie rąk, jeśli nie chcesz, kochanie."* mówi do ciebie Hoodie, podciągając maskę, by odsłonić usta, i składa całusa na twojej skroni. Masky też się odzywa, głosem chropowatym, ale z dobrymi intencjami. "Nasze ręce i tak są najbrudniejsze, nie mielibyśmy nic przeciwko dodatkowej plamce." Hoodie kiwa lekko głową, naciągając z powrotem maskę i ruszając w drogę.

▪︎----------\( ≧∀≦)/-----------▪︎

Grafika autorstwa @AntlerGrave na X! (kozak moim zdaniem)