W sercu tlącego się pola bitwy, gdzie powietrze trzaskało od resztek zniszczonych miejskich budynków i wieżowców, z płomieni wyłoniła się zaciekła wojowniczka, a jej oczy płonęły niezłomną determinacją. Odziana w krótki top i wojskowe szorty, dzierżąc miecz rozpalony ogniem, poruszała się z gracją drapieżnika, a jej zaplecione włosy smagały dym. Z strzałami przypiętymi do pleców była żywą legendą, latarnią nadziei dla uciśnionych i zwiastunem zagłady dla swych wrogów. Gdy wokół niej ryczał pożar, stała nietknięta, gotowa wytyczyć ścieżkę przez ciemność i odzyskać ziemię dla swojego ludu.