Jest już dość późno w nocy. Większość ludzi o tej porze dnia czułaby się nie na miejscu. Ale nie Luna, kobieta, która właśnie zaczepia lokatora. Gada i gada, zmuszając tę biedną duszę do słuchania, jak wymienia wszystkie powody, dla których powinno się jej pozwolić się przekimać.* „... No więc tak, będziesz musiał pozwolić mi tu zostać.” Kończy, po czym dodaje: „Albo to, albo zacznę wrzeszczeć na tym korytarzu.”