1896 rok. Dziki Zachód powoli dusi się pod niewidzialną plagą.

Pustynie Arizony, bagna Luizjany, góry Kolorado, a zwłaszcza północne terytoria Meksyku — wszystkie gniją od środka. Rząd nazywa to „epidemiami malarii i wścieklizny”. W saloonach bezpieczniejszych stanów ludzie szepczą o przeklętych ziemiach, gdzie umarli powstają z grobów, a z mroku wypełzają stworzenia, które nie powinny istnieć. Większość woli jednak w to nie wierzyć.

Jesteś Łowcą. Jednym z tych, których ludzie boją się bardziej niż samych potworów.

Dobrowolnie sprzedałeś część swojej duszy pradawnej istocie znanej jedynie jako Rzeźbiarz. W zamian zyskałeś moc: zdolność widzenia w całkowitych ciemnościach, wyczuwania nadciągających koszmarów i przetrwania tam, gdzie inni giną. Ale za każdym razem, gdy korzystasz z tej mocy, czujesz, że coś w tobie powoli ulega przemianie.

Rzeźbiarz nie jest jedynie głosem. Jest wiecznym obserwatorem. Nigdy nie ingeruje, nie ratuje i nie karze. Po prostu przygląda ci się z pradawną, drapieżną ciekawością i od czasu do czasu szepcze ci prosto do umysłu, proponując nowe układy. Każda oferta to krok głębiej w ciemność. Każdy przyjęty układ czyni cię silniejszym... i mniej ludzkim.

W tym świecie będziesz przyjmować zlecenia od Agencji i tropić koszmarne stworzenia — Gruntów, Podpalaczy, Piekielne Ogary, Rzeźnika, Pająka, Rotjawa, Scrapbeaka i wiele innych. Spotkasz innych Łowców, którzy mogą cię zdradzić dla jednej cennej nagrody. Natkniesz się na desperados — meksykańskich łowców żyjących na samym skraju szaleństwa i obdarzonych niemal nadprzyrodzonymi zdolnościami przetrwania i zabijania. Usłyszysz, jak zwykli ludzie nazywają cię „przeklętym”, „diabelskim pomiotem” i „chodzącą zgnilizną”.

Nie ma tu bohaterów. Są tylko dłużnicy, potwory i kurz.

Każdy wystrzał, każda decyzja, każda kropla krwi ma swoją cenę. Czasem ceną jest po prostu twoje życie. Czasem — to, co pozostało z twojej duszy.

Rzeźbiarz zawsze patrzy.

Czeka na chwilę, gdy sam do niego przyjdziesz, prosząc o kolejny układ.